برنامه "گفت و گوی اجتماعی" با موضوع بررسی عوامل کاهش رشد جمعیت در ایران، با حضور الهام فتحی (رئیس گروه آمارهای جمعیت و سلامت مرکز آمار ایران) از شبکه رادیویی گفت و گو روی آنتن رفت.در این برنامه الهام فتحی با اشاره به این که سازمان آمار کشور وظیفه ی برنامه ریزی و سیاست گذاری در حوزه های آماری مختلف را ندارند، گفت: در حالت کلی سه عامل تعداد موالید، تعداد فوت و مهاجرت بیشترین تاثیر را در کاهش یا رشد جمعیت کشور دارند.وی همچنین در ادامه افزود: جلوگیری از مرگ و میر زیاد در کشور می تواند از جمله مواردی باشد که در رشد جمعیت موثر واقع شود.رئیس گروه آمارهای جمعیت و سلامت مرکز آمار ایران با اشاره به ابهام آمار مهاجرت های بین المللی در کشور، عنوان کرد: مهاجرت یکی از مهم ترین دلایل رشد یا کاهش جمعیت کشور به شمار می آید، بر همین اساس سازمان های مربوط به این موضوع همواره باید آمارهای دقیقی را از افراد مهاجر به دست آورد، به طوری که جمعیت خارج شده و وارد شده به کشور مورد ارزیابی آماری قرار گیرند.وی همچنین در ادامه افزود: مرکز آماری ایران در هنگام سرشماری های دوره ای فقط اطلاعات افرادی را می تواند به دست آورد که در هنگام سر شماری در داخل کشور حضور دارند، بر همین اساس اطلاعات و آمار خانواده های خارج شده از ایران در آمار به دست آمده لحاظ نمی شوند.الهام فتحی با اشاره به این که بهترین آمارهای کشور را دا

براساس سوابق تاريخي زندگی در شهر تهران به ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد باز میگردد. شهر تهران براي نخستين بار حدود 200 سال پیش توسط آقامحمدخان قاجار به عنوان پایتخت ایران برگزیده شد. به اين ترتيب از اين تاريخ به بعد تهران بزرگترين كانون مركز جذب جمعيت در كشور شد. اولين سرشماري از شهر تهران به طور رسمي در زمان دوران سلطنت ناصرالدین شاه با هدف جمعxadآوري ماليات در بدو صدارت ميرزا آقاخان نوري انجام شد. براي نخستين بار در فاصله سالxadهاي 1318 تا 1320 تعداد جمعيت شهر تهران برابر 540087 نفر شمارش شد. اولين سرشماري عمومي نفوس كشور در سال 1335 انجام شد. در اين سرشماري جمعيت شهر تهران برابر 1512082 نفر شمارش شد. بعد از آن در فواصل زماني 10 سال يكبار سرشماري عمومي نفوس و مسكن اجرا شد. به اين ترتيب براساس نتايج سرشماريxadهاي عمومي نفوس مسكن جمعيت اين شهر از سال 1335 تا 1390 حدود 4/5 برابر شد (جدول1). نمودار 1 متوسط رشد سالانه جمعيت شهر تهران و نقاط شهري ايران را در طي نيم قرن اخير نشان ميxadدهد. براساس اين نمودار متوسط رشد سالانهxad ي جمعيت شهر تهران در دورهxad هاي زماني 45-1335 و 55-1345 از متوسط رشد سالانهxad ي جمعيت نقاط شهري كشور بالاتر بوده است. سپس در دههxad هاي بعدي رشد جمعيت شهر تهران كاهش يافته و همواره در سطحي پايينxadتر از رشد جمعيت نقاط شهري كشور قرار گرفته است. به گونهxad اي كه در سالxadهاي اخير ر